Były to chwile dawane tylko tej drugiej połowie. Przede wszystkim była to intymność. Myślę, że to co wymyślili sobie starożytni Grecy jest ciekawe. W czasie ślubu, nowożeńcy, którzy nie byli jeszcze wtajemniczeni, a może bardziej doświadczeni w sprawach zbliżenia cielesnego, dostawali od gości naczynia. Co to ma jednak wspólnego ze współżyciem? Na tych naczyniach, na ich spodniej stronie, widocznej tylko dla oczu kochanków, były wymalowane pozycje. Miało to ułatwić nowożeńcom wspólne połączenie ciał i wprowadzenie ich w tajemnice alkowy. Na tych naczyniach, pokazane są dwie pozycje, prawdopodobnie stosowane najczęściej.

Mężczyzna głęboko „wchodził” w partnerkę, co potęgowało doznania obojga kochanków i pozwoliło przeżywać większą rozkosz. Pierwsza z nich to stosunek „od tyłu”. Jest to symbol poddania się i uległości kobiety. W ten sposób partner mógł pieścić piersi oraz łechtaczkę kobiety co potęgowało doznania. W późniejszym czasie modniejszy był stosunek „twarzą w twarz”. Kochankowie mogli na siebie patrzeć oraz słać sobie uśmiechy zadowolenia.